۱۵ آوریل ۱۹۸۹

نیمه نهایی جام حذفی

لیورپول - ناتینگام فارست

انگلستان

شفیلد

استادیوم هیلسبرو

ازدحام شدید جمعیت در ورزشگاه ... فاجعه انسانی بزرگ ... ۷۶۶ مجروح و ۹۶ کشته !

تمام جان باختگان هواداران لیورپول بودند ! خودشان نیز مقصر این پیش آمد بودند !

روزنامه سان نوشت :

بعضی هواداران کیف پول قربانیان را برداشتند»،«بعضی هوادارن بر روی پلیس‌های شجاع ادرار کردند» و «بعضی هوادران افسران پلیسی را که در حال دادن تنفس مصنوعی بودند را زدند».

این چنین بود ؟!

مست بودن و رفتار خشن هواداران دلیل اصلی این ناگواریست ؟!

باشگاه لیورپول در همان دوران اطلاعیه ای ضد روزنامه سان منتشر کرد :

تحریم روزنامه سان به دلیل انتشار اخبار دروغین

سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی اطلاعات جدیدی از این واقعه منتشر شد و در دست عموم مردم قرار گرفت٬ مضمون این واقعیات این است :

کم کاری و سهل انگاری پلیس وقت ٬ در کنترل و جا نشینی هواداران لیورپول سبب شد تا ازدحام بیش از حد هواداران در یکی از درهای ورزشگاه و فشار بیش از حد بین مردم و فنس های ورزشگاه ...

پس از ۲۳ سال آرامشی در لیورپول موج میزند ...

... همراه با انتظار مجازات مقصران حادثه !

سکوتم را مکن باور ...

گزارش ویژه

حقایق هولناک فاجعه هیلزبورو برملا شد.

امروز گزارشی از آن فاجعه بزرگ منتشر شد که نشان می‌داد دلیل مرگ 96 طرفدار فوتبال چیزی نبوده که در این سال‌ها اعلام می‌شد.

23 سال جنگیدند. اما به آنها گفته شد ماجرا را رها کنند. 23 سال آنها دروغ‌هایی که بهشان گفته شد را تحمل کردند. دروغ‌هایی بزرگ درباره روزی که عزیزانشان جان باختند. 23 سال در بی‌خبری طی شد. اما چهارشنبه، سرانجام حقیقت برملا شد.

خانواده‌های 96 نفری که در ورزشگاه هیلزبورو در 15 آوریل 1989 جان خود را از دست دادند سرانجام به چیزی که می‌خواستند رسیدند. آن هم در کلیسای لیورپول. هیئت مستقل هیلزبورو نتایج دو سال تحقیق خود را منتشر کرد.

آنها بیش از 400 هزار صفحه از اسناد بیش از 80 سازمان را مطالعه کرده بودند، اسنادی که تا پیش از این پنهان نگاه داشته شده بود.

البته حقیقت چندان دلپذیر بازماندگان نبود: آنها به‌تلخی دریافتند که دولت و پلیس انگلیس در تمام این مدت تلاش کرده بر حقیقت سرپوش بگذارد و درگذشتگان را مقصر مرگشان بداند! این افراد در ورزشگاه هیلزبورو در شهر شفیلد و در ورزشگاه تیم شفیلد ونزدی جان باخته بودند. آنها به تماشای دیدار لیورپول و ناتینگهام فارست در مرحله نیمه‌نهایی جام حذفی رفته بودند که این فاجعه روی می‌دهد. پس از این اتفاق، افسران پلیس اعلام کردند که رفتار حیوانی طرفداران آشوب‌گر و مست بود که باعث این فاجعه شد. به این ترتیب از همان هنگام مشخص بود که تقصیر به گردن خود طرفداران انداخته می‌شود و این جملات بخشی از دسیسه‌ای بزرگ‌تر بود که تا همین امروز باعث شده بود مردم این گزارش‌های دروغین را باور کنند.

چهار روز بعد بود که اطلاعات غلطی به اروین پاتریک، نماینده محافظه‌کار مجلس رسید و او هم به‌جای آن که به دنبال کشف حقیقت باشد، دغدغه‌هایش را مستقیما با رسانه‌ها در میان گذاشت. از همه مشهورتر، با روزنامه سان. این روزنامه در صفحه نخست خود تیتر زد: «حقیقت» و حتی ادعا کرد که طرفداران روی اجساد خود را تخلیه کرده، و جیب آنها را زده‌اند! همین موضوعات در ذهن مردم جای گرفت و منجر به شایعات بزرگ دیگری شد.

همان هنگام که این شایعات در بین مردم پخش می‌شد، اجساد مردگان را برای آزمایش میزان الکل خون برده بودند. نتیجه؟ تنها تعداد بسیار اندکی از آنها الکل مصرف کرده بودند. این با شایعات جور درنمی‌آمد. پلیس در نتیجه به دنبال این رفت که برای آنها سابقه جنایی پیدا کند! چرا؟ چون اگر مقامات نمی‌توانستند ثابت کنند که افراد مست بوده‌اند، یا ماجرا بر سر دعوای هولیگان‌ها بوده، پس باید به‌نحوی دیگر قربانیان را مقصر جلوه می‌دادند.

از سوی دیگر اتفاق دیگری روی داد که حقیقت را پنهان کرد. دکتر استفان پاپر، پزشک پرونده تصمیم گرفت ماجرا را در ساعت 3:15 بعد از ظهر (تنها 9 دقیقه پس از متوقف شدن بازی!) پایان دهد. او به دروغ گفت که تمامی قربانیان تا آن لحظه دچار مصدومیت‌هایی بازگشت‌ناپذیر شده بودند و مرگشان قطعی بود و از مدارک و شواهد نباید هیچ چیزی در ارتباط با اتفاقات روی‌داده پس از این ساعت استفاده شود! به این ترتیب بود که او نگذاشت خانواده‌ها خبردار شوند که مرگ برخی از قربانیان به دلیل دیر عمل کردن اورژانس بوده است و پلیس تنها اجازه داده 14 نفر به بیمارستان‌ها بروند! این گزارش نشان می‌دهد از 96 نفری که مرده‌اند، 59 نفر می‌توانسته‌اند در صورت مناسب بودن خدمات اورژانس زنده بمانند و 31 نفر حتی قلب و ریه‌‌هایشان کار می‌کرده است! دکتر پاپر که رییس رسیدگی به این فاجعه بوده در آن هنگام اعلام می‌کند که نیازی به کاوش بیشتر نیست و دلیل مرگ هواداران مشخص شده. این در حالی است که طبق قانون باید بررسی کامل انجام می‌شده.

همچنین شواهدی که پلیس در آن روز ارائه کرده هم زیر ذره‌بین قرار گرفته و مشخص شده که آنها در گزارش اولیه 116 مورد منفی داشته‌اند که همه آنها از گزارش رسمی پاک شده. البته بیشتر این موارد پاک‌شده نشان از آن داشته‌اند که پلیس برنامه‌ریزی مناسبی نداشته و عملکردش مطابق انتظار نبوده. پلیس همچنین 164 بیانیه داد تا تقصیر را به گردن خود طرفداران بیندازد.

23 سال طول کشید تا مشخص شود این ماجرا فاجعه‌ای بزرگ در تاریخ قضایی بریتانیا بوده است. دیوید کامرون، نخست‌وزیر بریتانیا امروز اعلام کرد که دادستان باید به این پرونده رسیدگی کند. او همچنین عمیقا از خانواده‌های بازماندگان عذرخواهی کرده است. این در حالی است که مارگارت تاچر، نخست‌وزیر وقت بریتانیا در آن هنگام می‌دانسته که گزارش اصلی انتقادات بسیار تندی از پلیس داشته است.

باشگاه لیورپول هم از این هیئت تشکر کرد که چنین گزارشی را منتشر کرده‌اند. لیورپول در این سال‌ها یاری‌گر خانواده‌های بازماندگان بوده.

به این ترتیب مشخص شد که کشته‌شدگان نه در شرایط غیرعادی بوده‌اند و نه رفتار خشنی داشته‌اند. آنها تنها قربانی اشتباهات وحشتناک پلیس بریتانیا و سهل‌انگاری‌های آنها شدند که نتوانسته بودند جمعیت را به‌درستی مدیریت کنند و در حالی که بخش طرفداران لیورپول ظرفیت کافی نداشت، یکی از دروازه‌ها را باز کرده بودند تا جعمیت به داخل ورزشگاه بیاید، و بر سر همین بود که جمعیت به فنس‌ها فشرده شده و جان باختند. و البته سال‌ها بر این ماجرا سرپوش گذاشته شد. چهارشنبه شاید روز تلخی برای بازماندگان بود، اما شاید به آرامشی رسیده باشند که در این 23 سال از آنها دریغ شده بود.

منبع  :

گل